
Τριπλασιασμό της παραγωγής ηλεκτρισμού από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας μέχρι το 2020 (στο 30% από 10% σήμερα), απόσυρση των παλαιών οχημάτων, περιορισμένη χρήση του λιθάνθρακα και όχι, προς το παρόν τουλάχιστον, στην πυρηνική ενέργεια, προτείνει το Συμβούλιο Εθνικής Ενεργειακής Στρατηγικής. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των ειδικών, αυξητική, με ταχύτερους ρυθμούς, προβλέπεται για τα αιολικά πάρκα η περίοδος 2015-2020 κατά την οποία και θα αρχίσουν να τρέχουν οι σχετικές επενδύσεις για να προσεγγισθούν οι κοινοτικοί στόχοι (18% ποσοστό της τελικής κατανάλωσης ενέργειας).
Η έκθεση του Συμβουλίου προβλέπει συγκεκριμένα ότι η προβλεπόμενη παραγωγή από ΑΠΕ, από 6.650 γιγαβατώρες (GWh) το 2010, μπορεί να φτάσει στις 22.000GWh το 2020. Δεδομένου ότι ένα από τα σενάρια για την εξέλιξη της ζήτησης το 2020 μιλάει για 72.120 γιγαβατώρες έναντι 60.650GWh το 2010, προκύπτει ότι η συμμετοχή των ΑΠΕ αντιστοιχεί στο 30%. Η έκθεση πάντως, αν και περιλαμβάνει φιλόδοξους στόχους για την αύξηση των πράσινων μορφών ενέργειας, δεν διευκρινίζει με ποια ακριβώς μέτρα θα επιτευχθούν οι στόχοι αυτοί. Στην έκθεση το Συμβούλιο εισηγείται επίσης το κλείσιμο έως το 2020 των πετρελαϊκών μονάδων της ΔΕΗ (πλην όσων εξυπηρετούν μη διασυνδεδεμένα νησιά), την αύξηση της συμμετοχής του φυσικού αερίου, χωρίς να προσδιορίζει σε τι ποσοστό, ενώ λέει “όχι” στην πυρηνική ενέργεια.
Το επιχείρημα είναι ότι οι πολιτικές ηγεσίες και η κοινωνία δεν είναι ακόμη ώριμες να την αποδεχθούν, αν και- όπως επισημαίνεται- θα παρακολουθούνται προσεκτικά οι εξελίξεις στη γειτονιά μας (δεδομένου ότι πυρηνικές μονάδες σχεδιάζουν όλες οι γειτονικές χώρες), αφήνοντας ανοικτό το ενδεχόμενο υιοθέτησής της μελλοντικά.
Βέβαια, αυτό μπορεί να ερμηνευτεί και ως μελλοντικό “παράθυρο” σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, γεγονός που δημιουργεί τεράστια ερωτηματικά γύρω από το πώς εννοεί κανείς την σύγχρονη περιβαλλοντική κρίση και τους τρόπους αντιμετώπισής της.
Διότι, εάν στο όνομα της μείωσης των αερίων του θερμοκηπίου, δημιουργούμε τις προϋποθέσεις για να μας προκύψει ένα νέο Τσερνομπίλ, τότε ασφαλώς μάλλον η ανθρωπότητα βαδίζει σε μια ρότα μα αμφίβολη κατάληξη…















