Κ. Στ. Τσίπηρας: Χτίζοντας ένα σπίτι είναι σαν να φυτεύεις ένα δέντρο

tsipiras_740_569Τι γνώμη έχετε για τις εφαρμογές υψηλής τεχνολογίας (high tech) στο βιοκλιματικό σχεδιασμό ενός κτιρίου; Ποιες από αυτές είναι πραγματικά οικολογικές; Θα μπορούσατε να αναφέρετε ένα παράδειγμα;

Ένα ολιστικής, και όχι μόνο βιοκλιματικής αρχιτεκτονικής κτίριο, δε χρειάζεται καμία από τις λεγόμενες εφαρμογές υψηλής τεχνολογίας. Εκείνο που χρειάζεται είναι να τεχνώσουν, κατ’ Αριστοτέλη, το νου τους οι ιδιοκτήτες του, για να μπορέσουν να επικοινωνήσουν με το περιβάλλον, τη φύση, με την οικογένειά τους, με το σπίτι τους, και με τον ίδιο τον οικολογικό εαυτό τους, και να γίνουν κοινωνοί μίας ανώτερης γνώσης, που πιθανά θα τους οδηγήσει πέρα από τον κόσμο της γεννέσεως και της φθοράς,…

Ποιος είναι ο ρόλος του αρχιτέκτονα σ’ έναν κόσμο που “αυτοκαταστρέφεται”;

Ο ρόλος του αρχιτέκτονα μηχανικού, στα χιλιάδες χρόνια της ανθρώπινης ιστορίας, ήταν πάντα ο ρόλος του θεραπευτή της σχέσης άνθρωπος και δομημένος χώρος, σε συνάρτηση με αυτό που υπάρχει πάνω (κοσμικό σύμπαν), κάτω (γη) και γύρω (φύση και περιβάλλον), και όχι ο ρόλος του μεταπράτη ελευθερο-επαγγελματία τεχνοκράτη.

Δυστυχώς, όμως, ελάχιστοι είναι αυτοί που αντιλαμβάνονται σήμερα, πως το να χτίσεις ένα σπίτι είναι σα να φυτεύεις ένα δέντρο, να καλλιεργείς μία σχέση και να προσφέρεις ένα έργο στην ανθρώπινη κοινότητα.

Και αυτό, σε μία εποχή μίας παγκόσμιας οικολογικής κρίσης, θα ήταν καλό να το αντιληφθούν οι πολίτες, μήπως και υπάρξουν μελλοντικές γενιές που να οδηγήσουν τον πλανήτη μας στην σωτηρία…

Τι είναι ο Σύλλογος Ολιστικής Αρχιτεκτονικής; Πόσο σημαντικές είναι οι συντονισμένες πρωτοβουλίες πολιτών στο ν’ αλλάξουν τα κακώς κείμενα ενός δυσλειτουργικού κράτους σε θέματα οικολογίας;

Ο Σύλλογος Ολιστικής Αρχιτεκτονικής (Σ.ΟΛ.ΑΡ., www.s-ol-ar.gr) είναι μια μικρή αμεσοδημοκρατική και αυτοδιαχειριζόμενη πρωτοβουλία ενεργών πολιτών και μαχόμενων και μάχιμων μηχανικών, που λειτουργεί στην κατεύθυνση που περιγράφηκε στις δύο παραπάνω απαντήσεις, μέσα από τη διοργάνωση σεμιναρίων και συνεδρίων, και την παρέμβαση στα δρώμενα της ελληνικής μικρο-κοινωνίας μας.

Τέλος, οι πρωτοβουλίες των πολιτών, σε μια κοινωνία που λειτουργεί, δυστυχώς, με την αναξιοκρατική και αντιδημοκρατική λογική των κολλητών, αποτελούν την μοναδική, κατά τη γνώμη μου, ελπίδα για το ξεπέρασμα της οικολογικής κρίσης, αλλά και για τη λύση στα τραγικά αδιέξοδα που αντιμετωπίζει η ελληνική κοινωνία και οικονομία.

Μανώλης Ηλιάκης

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *